Coraz bliżej to przede wszystkim poezja bardzo osobista, mocno
etyczna i terapeutyczna, a nie tom nastawiony na formalne eksperymenty.
Najważniejsze w tym zbiorze jest poczucie odzyskiwania
siebie. Podmiot liryczny porządkuje własne doświadczenia: od
winy i nacisku, przez konflikt z cudzą oceną, aż po granice, wolność
i wewnętrzny spokój. (…)
Fragment recenzji Piotra Wieczorka