Między codziennością a snem

„Między codziennością a snem” to poezja, która rodzi się z ruchu – nie ku górze, lecz prosto przez środek codzienności. Nie ma tu patosu z marmuru, są za to bose stopy dudniące o bruk, skrzypiąca torba zakupowa w rytm ptasiego śpiewu, kubek mocnej kawy, ciężka cisza w mieszkaniu i autobus, za szybą którego uciekają drzewa.
Poetka spogląda na świat „w biegu”, ale wbrew jego pośpiechowi uparcie zatrzymuje chwilę: filiżankę stygnącej kawy, staruszkę z pustą torbą, kobietę nakładającą uśmiechnięty makijaż, marzyciela zwanego bezrobotnym pijakiem–poetą. W tych drobnych scenkach zapisuje to, co zwykle przecieka nam między palcami – gesty, spojrzenia, ulotne nastroje.
Ten tomik to pamiętnik wrażliwości, która nie zgadza się na „byle jak”. Jego bohaterowie i bohaterki chcą czegoś więcej niż pełnego garnka czy dachu nad głową: szukają tchnienia wiatru, szeptu traw, chłodu górskiego strumienia, podróży w Bieszczady, gdzie zgubi się kalendarz, a odnajdzie własna dusza. Z codziennych zmagań – lęku, samotności, pośpiechu, wypalenia – wyłaniają się obrazy zachwytu: kajak sunący po lustrze wody, port pełen krzyku mew, księżyc w koszuli zapinanej szklanym guzikiem, czy nocne miasto, które mróz maluje w baletowe sceny za szybą.” (Od wydawcy – Piotr Wieczorek)