„Baciary z piekła rodem” Ziemowit Szczerek

Polska wygrała wojny, ale straciła rozum

Posłuchaj, zaczynasz nowe życie we Lwowie. A to miasto huczy od zabawy, tu kultura dekadencka i nastał w Europie Nowy Rzym. Tu się bałaka i gardzi Warszawą. Prowadzisz biuro detektywistyczne Semper Fidelis. Chciałeś żyć w spokoju, więc sprzedałeś duszę i nawet ci ten interes idzie.

I nagle o północy się zjawili jacyś dwaj cywili.

I Lwów znów spływa krwią.

Trupy ścielą się gęsto. Baciary giną. Ktoś układa ich ciała w tajemnicze symbole. Wszystko to śmierdzi czymś więcej niż zwykłą zbrodnią. A ty, Kary, ty jesteś zwykły cham z kulą w głowie i tylko komiksy byś czytał nad sangamaryją, szlajał się po mieście i upajał chichotem Glorii.

Rusz się, bo znowu masz robotę.

Tak być nie może, że ktoś dobrych baciarów zabija.

Oceniam 5/10. Wizja alternatywnego Lwowa – dumnego, dekadenckiego, tętniącego życiem i gardzącego Warszawą nie zrobiła na mnie żadnego wrażenia. Dialogi oraz przemyślenia głównego bohatera są ostre, błyskotliwe i przesiąknięte cynizmem ale czasami jest tego za dużo. Charakterystyczny, uciążliwy rytm zdań i drugoosobowa narracja sprawiają, że czytanie bywa momentami męczące.