Komorebi

Komorebi to japońskie słowo oznaczające dosłownie słońce przeciekające przez drzewo. Atlas Czucia prowadzi przez świat wewnętrznych poruszeń — delikatnych stanów zależności, bliskości i potrzeby oparcia się na kimś.
To podróż przez zmysły: zapachy, smaki, dotyk i codzienne obserwacje — ciepło herbaty, chłód porannego powietrza, szorstkość kory, światło przesączające się przez gałęzie drzew.
Ta powieść to kilka przeplatających się codzienności, gdzie emocje mają zapach, smak i temperaturę, a fabuła staje się soczewką uważności.

Odpocznij. Pooddychaj.

Oceniam 9/10. Podtytuł książki to „Atlas Czucia” i idealnie oddaje charakter całej pozycji. Zmysłowy język i uważność. Powieść działa na wszystkie zmysły czytelnika. Opisy skupiają się na zapachach, smakach, dotyku oraz drobnych, codziennych obserwacjach (jak ciepło herbaty czy chłód poranka). Należy też pochwalić za opisy miejsc. Dzięki Natalia Bąk możemy poczuć się jakbyśmy byli częścią powieści i widzieli akcję od środka, oczyma bohaterów. Książka działa jak „soczewka uważności”. Lektura zmusza do zatrzymania się w biegu. Daje czytelnikowi przestrzeń i „prawo do odczuwania emocji” — zarówno tych pozytywnych, jak i trudniejszych. Bohaterki powieści są autentyczne. Każdy z nas odnajdzie w nich coś z siebie. Książkę należy dawkować powoli, delektując się językiem, a nie goniąc za nagłymi zwrotami akcji. Jak na debiut to książka bardzo dobra i polecam naprawdę przeczytać. Zatrzymajcie się na moment i weźcie tą książkę i poczujcie na sobie KOMOREBI.