„Zrabowane nadzieje” Nina Zawadzka

Porywająca opowieść o wojennych losach kieleckiej konspiracji, poświęceniu i historii zrabowanych do germanizacji dzieci.

Magda Antoszewska, trzydziestolatka wychowana na gospodarstwie, od zawsze czuła, że została stworzona do rzeczy wielkich. Kiedy naziści zdobywają Kielce, kobieta nie bacząc na konsekwencje i obawy matki, wstępuje do konspiracji. Dzięki determinacji oraz odwadze szybko pnie się po szczeblach hierarchii w organizacji, wierząc, że podziemny ruch oporu zwalczy okupanta. Gdy jednak pewnego dnia spod rodzinnego domu Antoszewskich zostają porwane dzieci, kobieta rozumie, że teraz musi walczyć nie o losy kraju, ale o życie swojej siostry i bratanków.

Na własną rękę rozpoczyna poszukiwania, których trop prowadzi na samo dno piekła.

Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia rodziny rozbitej przez nazistowskie prawo.

Oceniam 9/10. Zaskoczyła mnie unikalna i trudna tematyka. Autorka podjęła rzadko poruszany w literaturze obyczajowej temat przymusowej germanizacji polskich dzieci i działalności programu Lebensborn. Wpisanie histori rozdzielonych sióstr w powieść wywołała u mnie ogromne emocje i nie pozwalała przejść obok książki obojętnie. Moim zdaniem Nina Zawadzka świetne przygotowała się merytorycznie do pisania książki. Realistycznie i drobiazgowo oddała ona realia okupowanych Kielc oraz mechanizmy działania nazistowskiej machiny wojennej. Mimo bardzo ciężkiego, przytłaczającego tematu, język autorki jest lekki, plastyczny i niezwykle angażujący. Polecam sięgnąć, ponieważ książka na długo zostaje w pamięci.